Wyspa bitwy

Powiadano, że Wynnd to zaczarowana rzeka - rzeka wielu tajemnic, którą można dopłynąć do miejsc, jakich nikt jeszcze nigdy nie widział. Podobno w jej głębokich, zimnych wodach drzemie czarodziej, śniąc o starożytnym królestwie, teraz podzielonym i zrujnowanym. Ten czarnoksiężnik zwie się Wyrr, a jego godłem są dwa łabędzie.

Tysiąc lat po tym, jak czarodziej spoczął w nurtach rzeki, dwa potężne rody zaczęły walczyć o tron królestwa Ayru. Walczyły dotąd, aż z królestwa i tronu nic nie pozostało. Przetrwała tylko ich zapiekła nienawiść, przekazywana z pokolenia na pokolenie niczym choroba. Były to rody Renné i Willsów, które na swych sztandarach nosiły dwa łabędzie.

Wojna Łabędzi trwała od pokoleń, zmuszając wielu do ucieczki na odległe krańce dawnego królestwa. Tam, wśród górskich pustkowi, mieli nadzieję znaleźć pokój i zapomnieć o przeszłości. Niektórzy z nich dotarli daleko na północ aż do Doliny Jezior, która leżała w górnym biegu rzeki, a ta czasami zabierała nieostrożnych w najdziwniejsze z podróży.

Mieszkający w tej dolinie trzej młodzieńcy Tam, Fynnol i Baore wykazywali ogromną ciekawość świata i nieoczekiwane umiejętności. W przeciwieństwie do większości swych ziomków, którzy pragnęli zapomnieć o przeszłości, ci młodzi ludzie szukali zabytkowych przedmiotów, które mieli nadzieję zawieźć w dół rzeki i wymienić na wierzchowce. Kiedy obozowali na łące przy moście Telanon, gdzie prowadzili poszukiwania na starożytnym pobojowisku, pojawił się wędrowiec, który spędził wieczór przy ich ognisku, zabawiając ich opowieściami o dalekich krainach.

Owej nocy, gdy młodzieńcy leżeli pogrążeni we śnie, napadli na nich uzbrojeni ludzie i byliby ich pozabijali, gdyby nie ten obcy człowiek. Alaan wskazał im drogę ucieczki i umożliwił odwrót, broniąc mostu za cenę własnego życia.

Trzej młodzi mieszkańcy doliny spędzili noc ukryci wśród głazów nad rzeką, a kiedy wzeszło słońce, odkryli, że ich łódź z towarem została odcięta z cum i puszczona z prądem rzeki. Po nocnych napastnikach nie pozostało śladu, lecz pojawiła się karawana "czarnych wędrowców" - ciemnowłosych i ciemnookich Fáelów, odbywających swą wiosenną pielgrzymkę na północ.

Wierzący słowom tkaczek wróżb i zbieraczy opowieści istnieniu najróżniejszych duchów i zjaw , Fáelowie byli zagadką dla innych mieszkańców krainy między górami. W grupie Fáelów podróżował Cynddl, zbieracz opowieści, który zaproponował młodzieńcom z doliny zapłatę za przewiezienie go w dół rzeki, by mógł "wysłuchać" jej opowieści, żeby nie zostały zapomniane. Tam, Fynnol oraz Baore skorzystali z okazji i wraz z Cynddlem popłynęli zaczarowaną rzeką przez pustkowia.

Nie wiedzieli, że zbrojni, którzy próbowali ich zamordować przy moście Telanon, nie przestali ich ścigać. Młodzi podróżni przez cały czas swej wędrówki byli zaciekle tropieni i musieli rozpaczliwie walczyć o życie. Nocami nawiedzała ich zjawa obserwująca Baore'a, tak jakby ten ją wabił, chociaż obawiał się jej niczym śmierci.

Rzeka Wynnd okazała się godna swej reputacji i niosła podróżnych tajemniczymi odnogami w dziwne miejsca, gdzie znaleźli dawno wymarłe zwierzęta i osobliwych ludzi.

Na odległym południu rody Renné i Willsów znowu szykowały się do wojny, i dzięki zaaranżowanemu małżeństwu Elise Wills, dziedziczki nieistniejącego tronu, z Michaelem, księciem Innes, ród Willsów zamierzał zdobyć potrzebne im fundusze oraz wojska.

Panna Elise miała jednak własne plany. Swemu ojcu, niewidomemu minstrelowi Carralowi Willsowi, oznajmiła, iż nie poślubi księcia i nie dopuści do wybuchu wojny. Z pomocą grupki minstreli wymknęła się z rodzinnego zamku i uciekła łodzią płynącą rzeką Wynnd.

Podróżujący nocami na południe młodzieńcy z Doliny Jezior natrafili na wyspę, której nie zaznaczono na żadnej mapie. Spotkali na niej starego uczonego, który przedstawił się jako Eber, syn Eiresita. Starzec mieszkał na tym odludziu wraz ze sługami i małym synkiem, Llyą, który nie potrafił mówić. Eber powiedział podróżnym, że rzeka usiłuje mu coś powiedzieć, lecz on nie może jej zrozumieć.

Po kilku dniach podróży dogonił ich posłaniec Ebera, niejaki Theason Hollyoak, i powiedział, że prześladująca ich rzeczna zjawa to nagar. Aby jej ujść, muszą jak najprędzej opuścić Zielone Źródła - jak Fáelowie nazywali te pustkowia. Ścigani przez zbrojnych i nagara, młodzieńcy z Doliny Jezior i fáelski zbieracz opowieści ruszyli dalej na południe.

Jednak podróżując po rzece Wynnd niczego nie można przewidzieć. Niebawem młodzi podróżni uratowali troje minstreli, których łódź była bliska zatonięcia. Wśród tych trojga była podróżująca pod przybranym nazwiskiem Elise Wills, wykorzystująca nabyte od ojca muzyczne umiejętności, aby uciec przed ojcem księcia Michaela, Neitem z Innes, i jego doradcą.

Wszyscy razem podążyli na turniej Westbrook, gdzie młodzieńcy z Doliny Jezior dowiedzieli się, że Alaan, którego poznali przy moście Telanon, wciąż żyje i zamierza sprzedać ich towar.

Tego lata kuzyni Torena Renné zamierzali uśmiercić go w czasie turnieju i zrzucić winę na Willsów. Samul, Arden, Beldor i Dease uważali, że podejmowanym przez Torena próbom pojednania się z odwiecznym wrogiem należy położyć kres, inaczej doprowadzą do zagłady całego rodu.

Cynddl i jego towarzysze z Doliny odprowadzili Elise Wills do obozowiska Fáelów nad rzeką, lecz miejsce jej pobytu poznał rycerz Eremon, którego podobno niegdyś zwano Hafyddem... tyle tylko, że ten nie żył już od wielu lat. To sir Eremon, doradca księcia Neita, posłał swoich ludzi, żeby porwali Elise.

Znów się pojawił Alaan i namówił młodzieńców, żeby pomogli mu wykraść Elise Wills z balu kostiumowego, którym kończył się turniej. Zwerbował także narzeczonego Elise, księcia Michaela, oraz zwycięzcę turnieju, Pwylla Stagshanksa, szermierza równego najznakomitszym rycerzom tej krainy.

Jednakże sir Eremon pokrzyżował plany Alaana i zmusił go do ucieczki w ukryte krainy. Młodzieńcy z Doliny uszli z życiem, ale dowiedzieli się, że zrozpaczona Elise Wills rzuciła się do rzeki.

Spiskowcy z rodu Renné próbowali zamordować Torena, lecz omyłkowo zabili jednego ze swoich - Ardena, który akurat przyszedł do niego przyznać się do uczestnictwa w zaplanowanym zamachu. Wydarzenia przybrały zupełnie nieoczekiwany i tragiczny obrót.

Nasza opowieść rozpoczyna się owej nocy po balu wydanym przez Renné, przy pełni księżyca, w krainie między górami.