ycipk-3jtkbq
ycipk-3jtkbq

Olga Tokarczuk

Jest absolwentką psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Obecnie mieszka w Nowej Rudzie. Prowadzi własne wydawnictwo Ruta.

Debiutowała w 1979 roku w piśmie „Na przełaj”, gdzie pod pseudonimem Natasza Borowin publikowała opowiadania.

Jako powieściopisarka narodziła się w 1993 roku. To wtedy opublikowała Podróż ludzi Księgi. Powieść zdobyła nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. Podróż opowiada o tajnym stowarzyszeniu ludzi zamierzających odnaleźć Świętą Księgę, którą Bóg miał dać Adamowi. Akcja powieści toczy się w XVII wieku we Francji i Hiszpanii. Ramę fabularną tworzą przygody poszukiwaczy Księgi. Podróż jest przypowieścią o bezradności człowieka wobec tajemnicy istnienia, historią ludzkich złudzeń i niespełnienia.

ycipk-3jtkbq

W 1995 roku ukazała się kolejna powieść autorki, E. E. Książka stanowi studium dojrzewania dziewczynki, która nagle uzyskuje zdolności parapsychiczne i równie nagle je traci. To także opowieść o Europie Środkowej epoki przełomu – od końca XIX w. do wybuchu I wojny światowej.

Największym sukcesem Tokarczuk był Prawiek i inne czasy (1996). Książka nominowana była do Nagrody Literackiej NIKE ’97. Prawiek jest dziełem prozy mitograficznej: to epicka przypowieść o niszczącej sile czasu, rozpisana na toczącą się ponad osiemdziesiąt lat historię mitycznej podkieleckiej wsi i jej mieszkańców. Łącząc realizm z magicznością pisarka stworzyła powieść o uniwersalnym wymiarze.

Rok 1998 przyniósł zbiór wczesnych opowiadań Olgi Tokarczuk zebranych w tomie Szafa, a również kolejną powieść, Dom dzienny, dom nocny. To druga książka Tokarczuk, która została nominowana do NIKE. W swojej czwartej powieści Tokarczuk opowiada historie i sny z górzystych okolic Nowej Rudy na granicy polsko-czeskiej. Obrazy wspomnień i wizje senne pochodzą z różnych epok: od początku czasów, przez średniowiecze, XVIII wiek po teraźniejszość. Niezmienna pozostaje jedynie przestrzeń i przyroda, ludzie to ulotne sny krajobrazu

Gra na wielu bębenkach, która ukazała się w 2001 roku, również kandydowała do NIKE.

Jej ostatnim dziełem są Ostatnie historie, które ukazały się w 2004 roku. Ostatnie historie to trzy opowiadania: o matce, babce i wnuczce. Jednakże nie tworzą one historii rodzinnej. Jest to raczej obraz porozrywanych dziejów rodzinnych, historii nieprzystających do siebie. Jedynym elementem, który łączy kobieta, jest poczucie wyobcowania. Bohaterki wyruszają więc w drogę – porzucają męża, rodziców, bliskich, i zamieniają tryb osiadły w nomadyczną wędrówkę. Jest to nie tylko historia niespełnienia, ale również historia umierania.

ycipk-3jtkbq

Olga Tokarczuk jest pisarką cenioną zarówno przez krytyków, jak czytelników. Posiada rzadki dar opowiadania historii. Jest to tym bardziej warte podkreślenia, że akcja świat przedstawiony z jej książek wpisany został w krąg egzystencjalnych i metafizycznych niepokojów. tym bardziej, że akcja jej książek często toczy się w kręgu niepokojów metafizycznych. Tokarczuk opisuje świat pokazując jego wykrzywienia, ale jednocześnie jego sensualne piękno. Jest pisarką mocno zakorzenioną w psychologii, filozofii, mitologiach.

Jak mówi autorka: „Pisanie powieści jest dla mnie przeniesionym w dojrzałość opowiadaniem sobie samemu bajek”.

ycipk-3jtkbq
0
komentarze
Głosuj
Głosuj
0
Wow!
0
Ważne
0
Słabe
0
Straszne
ycipk-3jtkbq
ycipk-3jtkbq