Sztuka białego

WYOBLANIE

Największą pasją jest zostawianie śladów.
Robią je wszyscy i wszystko.
Na równinie, w zapadlinach, na niemożliwych szczytach.
Kosmos jest pełen śladów które wkrótce go przepełnią.

Ślady mają to do siebie że z czasem
Tracą kanciastość. Stają się obłe
Jak otoczaki, potem płaskie jak bulla
W końcu rzedną i przemieszczają się w proch
Lub ciekną ku osi ziemi.

Przed czasem, powietrzem, przed ludźmi
Zachowaj ślad który odciska ta chwila
Obwiedziona światłem.
Kadr oka, prześwietlony bursztyn
Kiedy składasz na mnie swoją pieczęć.