Trwa ładowanie...
d1htot8

Edukacja małego dziecka. Tom 14. Konteksty społeczne i międzykulturowe

książka
Oceń jako pierwszy:
d1htot8
Edukacja małego dziecka. Tom 14. Konteksty społeczne i międzykulturowe
Forma wydania

Książka

Rok wydania
Autorzy
Kategoria
Wydawnictwo
Materiały prasowe
Źródło: Materiały prasowe

Tom 14 serii Edukacja małego dziecka, zatytułowany Konteksty społeczne i międzykulturowe, prezentuje kolejne rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.

Kontekstom społecznym i międzykulturowym oraz tendencjom i problemom edukacji małego dziecka poświęcone są opracowania zamieszczone w tej publikacji. W poszczególnych tekstach znajdują się poglądy, propozycje oraz wyniki badań i studiów dotyczące różnych obszarów funkcjonowania dziecka w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym we współczesnej rzeczywistości społeczno-kulturowej.

Prezentowany tom składa się z dwóch części. W pierwszej, noszącej tytuł Społeczne konteksty dziecka i dzieciństwa – propozycje teoretyczne i rozwiązania praktyczne, autorzy zwracają uwagę m.in. na potrzebę opracowania metodologii badań nad dzieciństwem. Jak podkreśla Danuta Waloszek, na świecie, obok nas dorosłych, jest konkretny, rozwijający się człowiek – dziecko/uczeń z imienia i nazwiska oraz z własną biografią, któremu należy się uwaga i powaga. Jest swoiście wyposażoną, wartościową, fascynującą „cząstką elementarną” ludzkości. Uchwycenie niezwykłości „nowego, kolejnego powołanego do życia człowieka”, jego indywidualności i ustosunkowanie się do nich jest podstawowym zadaniem dorosłej części społeczeństwa, w tym nauczyciela. Autorzy poszczególnych tekstów opisują dzieciństwo z dwóch perspektyw: a) węższej – obejmującej indywidualny dziecięcy świat przeżyć, znaczeń, wartości, doświadczeń, aktywności, którego centrum stanowi rodzina, szkoła, rówieśnicy, codzienne kontakty społeczne, oraz b) szerszej – rozumianej jako historyczno-społeczno-kulturowa kategoria, odnosząca się do statusu społecznego dziecka, ukazująca jego położenie w grupie społecznej. Wskazują także na potrzebę edukacji refleksyjnej w pracy pedagogicznej, opartej m.in. na dialogowaniu z dziećmi.

Druga część, zatytułowana Wychowanie międzykulturowe małego dziec­ka – doświadczenia polskie i zagraniczne, zawiera zarówno teoretyczną, jak i praktyczną egzemplifikację zagadnień związanych z edukacją międzykulturową. W kontekście polskich, słowackich, czeskich, duńskich i niemieckich doświadczeń prezentowane są zagadnienia dotyczące nabywania kompetencji społecznych przez uczniów żyjących w środowiskach zróżnicowanych kulturowo czy funkcjonowania w szkołach większościowych dzieci wywodzących się z mniejszości narodowych i etnicznych. Tę część zamyka przewodnik bibliograficzny, obejmujący najważniejsze lektury do edukacji międzykulturowej dla dzieci. Przemysław P. Grzybowski, autor przewodnika, słusznie zaznacza, że przemyślana praca z lekturami do edukacji międzykulturowej uświadamia, iż każdy z ich bohaterów – nawet najbardziej niezwykły, wręcz dziwaczny – jest wartościowy i przez to godzien szacunku, a jedną z cech konstytuujących jego wartość stanowi właśnie odmienność, różnica, dzięki której świat młodego czytelnika ulega wzbogaceniu o nowe idee, poglądy, wzory postępowania.

Ewa Ogrodzka-Mazur

Edukacja małego dziecka. Tom 14. Konteksty społeczne i międzykulturowe
Numer ISBN

978-83-8095-563-9

Wymiary

160x235

Oprawa

miękka

Liczba stron

206

Język

polski

Fragment

Opis książki

Spis treści

Recenzja

Fragment

Komentarze

Poleć książkę

Powiadom mnie

Informacja o autorach

Marzenna Magda-Adamowicz, dr hab., prof. UZ, Uniwersytet Zielonogórski, Wydział Pedagogiki, Psychologii i Socjologii

Jaroslav Balvín, doc. PhDr. Mgr., Tomáš Baťa University in Zlín, Faculty of Humanities, Czech Republic
Aneta Czerska, dr, Instytut Rozwoju Małego Dziecka w Warszawie

Burak Dalkılıç, student, Free University of Berlin, Faculty of Turkish Studies, Germany

Alena Doušková, prof. PaedDr., PhD., Matej Bel University in Banská Bystrica, Faculty of Education, Slovakia

Monika Farkašová, Mgr., Museum of Romani Culture, Brno, Czech Republic

Baris Giray, student, Free University of Berlin, Faculty of Turkish Studies, Germany

Alina Górniok-Naglik, dr hab., prof. PWSZ, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. rtm. Witolda Pileckiego w Oświęcimiu, Instytut Nauk Humanistycznych

Przemysław Paweł Grzybowski, dr hab., prof. UKW, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, Wydział Pedagogiki i Psychologii

Daniel Hanuš, Mgr. et Mgr. LL.M., MBA, Charles University in Prague, Faculty of Law, Czech Republic

Soňa Karikova, prof. PhDr., PhD., Matej Bel University in Banská Bystrica, Faculty of Education, Slovakia

Hristo Kyuchukov, prof. dr hab., Uniwersytet Śląski w Katowicach, Wydział Etnologii i Nauk o Edukacji w Cieszynie

Elżbieta Maria Minczakiewicz, dr, Wyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej, Wydział Nauk Stosowanych

Ewa Ogrodzka-Mazur, prof. dr hab., Uniwersytet Śląski w Katowicach, Wydział Etnologii i Nauk o Edukacji w Cieszynie

Zofia Olek-Redlarska, dr, Uniwersytet w Białymstoku, Wydział Pedagogiki i Psychologii

Iva Staňková, Phdr., Tomas Bata University in Zlín, Faculty of Humanities, Czech Republic

Anna Szafrańska, dr hab., prof. UŚ, Uniwersytet Śląski w Katowicach, Wydział Etnologii i Nauk o Edukacji w Cieszynie

Urszula Szuścik, dr hab., Uniwersytet Śląski w Katowicach, Wydział Etnologii i Nauk o Edukacji w Cieszynie

Danuta Ulewicz-Adamczyk, dr, Uniwersytet Śląski w Katowicach, Wydział Etnologii i Nauk o Edukacji w Cieszynie, Szkoła Podstawowa nr 15 w Żorach

Lenka Venterová, Mgr., Tomas Bata University in Zlín, Faculty of Humanities, Czech Republic

Danuta Waloszek, prof. dr hab., Wyższa Szkoła Biznesu w Dąbrowie Górniczej, Wydział Nauk Stosowanych

Z wprowadzenia

Rozwój i wychowanie dziecka zawsze cechowała i nadal charakteryzuje intensywna motywacja do poznawania otaczającego je świata ludzi, rzeczy i zjawisk oraz nabywania w procesie uczenia się kompetencji warunkujących efektywność funkcjonowania w różnych sytuacjach społecznych i kulturowych. W myśleniu o złożoności światów społecznych, w których żyje współczesne dziecko, nie może zabraknąć odniesienia do zjawisk, jakimi są wielokulturowość oraz wychowanie i kształcenie międzykulturowe. Inność, odmienność czy obcość kulturowa – jak podkreśla Jerzy Nikitorowicz –

[…] istnieje i nie jest czymś do usunięcia czy zawłaszczenia, jest za to szansą doświadczania odmienności i umożliwia życiowy rozwój człowieka. Szczególną rolę przypisuje się edukacji, która zapoznawałaby z ideami i zasadami szacunku i uznania wzajemnego, a w efekcie kreowałaby postawy tolerancji. Z jednej strony edukacja wytwarzałaby pneumatofory, które miałyby za zadanie chronić „świat zakorzenienia” przed wstrząsami i konfliktami, osłaniać pierwszą, nośną, fundamentalną warstwę tożsamości, wspierać człowieka w ustawicznym definiowaniu Ja, zachować pamięć o przodkach i bliskich, z drugiej zaś – łączyć z teraźniejszością i antycypowaną przyszłością, z nieustannym poszukiwaniem pokojowego współistnienia kultur.

Kreowanie tożsamości dziecka i jego wychowanie międzykulturowe jest/powinno być zatem ściśle powiązane z kształceniem, realizowanym na poziomie edukacji przed- i wczesnoszkolnej. Dziecko funkcjonujące w określonej wspólnocie (wielo)kulturowej, którą tworzy złożony układ związków i interakcji między rodziną, przedszkolem i szkołą oraz bliższym i dalszym otoczeniem społecznym, budowanych na jakościowo zróżnicowanej warstwie aksjologicznej, przejawia często trudności w „odczytywaniu” wielości jej znaczeń oraz konstruowaniu własnej i społecznej tożsamości. Rola tych środowisk jako współczesnych „przewodników i tłumaczy międzykulturowych” dla dziecka jest więc doniosła i nie może być traktowana marginalnie.
Wyzwaniem i zadaniem stojącym przed współczesnymi środowiskami wychowującymi dziecko jest umiejętne godzenie postaw regionalizmu i uniwersalizmu. Jedną z głównych przesłanek w tym procesie jest założenie, że droga do kształtowania własnego poczucia tożsamości narodowej, europejskiej czy ogólnoświatowej wiedzie właśnie przez utożsamienie się z małą społecznością: rodzinną, lokalną i regionalną. Przekazywane przez te społeczności symbole i wzory etniczne kultury wytwarzają tym samym w procesie wychowania instytucjonalnego pozytywne więzi. Przedszkole i szkoła są/stają się swoistymi przestrzeniami kulturowymi, w których dziecko może poszerzać wiedzę o problemach i odmiennościach swojego lokalnego środowiska, o historii własnego regionu, jego tradycjach i obrzędach, jak również aktywnie uczestniczyć w jego życiu.
Kolejnym zadaniem edukacji międzykulturowej jest zaciekawienie dzieci odmiennością oraz ukazanie jej jako inspirującej do negocjacji i otwarcia się na świat. Ważne jest w tym kontekście pokazywanie kultury narodowej jako części i elementu kultury europejskiej oraz światowej. Na bazie wspomnianych procesów ma szansę nastąpić – na drodze świadomych wyborów oraz szacunku i tolerancji dla innych wspólnot i grup odniesienia – proces konstruowania przez dzieci własnych systemów wartości.

d1htot8

Podziel się opinią

Share
d1htot8
d1htot8
d1htot8
d1htot8
d1htot8