Trwa ładowanie...
d3wubvl
d3wubvl

Praktyczny poradnik terapii wad wymowy. U dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym szkolnym

książka
Oceń jako pierwszy:
Praktyczny poradnik terapii wad wymowy. U dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym szkolnym
Forma wydania

Książka

Rok wydania
Autorzy
Kategoria
Wydawnictwo
Praktyczny poradnik terapii wad wymowy. U dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym szkolnym
Materiały prasowe

Poradnik został napisany z myślą o początkujących logopedach, którzy prosto po studiach trafili do zacisznego gabinetu logopedycznego i rozpoczynają pracę pełni wiedzy oraz nadziei. Autorka uważa, że pomocny może być także dla logopedów praktyków, nauczycieli i rodziców.

Celem Autorki było usystematyzowanie i podanie najważniejszych praktycznych informacji oraz wskazówek potrzebnych w codziennej praktyce i terapii. Wszystko zostało napisane w jak najbardziej przejrzystej formie, aby ułatwiać korzystanie z poradnika i żeby służył on w razie trudności na każdym kroku.
Impulsem do stworzenia książki było niezadowolenie z dostępnej literatury logopedycznej, w której ciągle czegoś brakowało: albo forma była nieprzejrzysta, albo zgromadzony materiał wyrazowy był niedobrany właściwe, przez co sama Autorka poświęcała dużą część swojego czasu na wyszukiwanie odpowiednich wyrazów do ćwiczeń. Zdaje sobie sprawę z tego, że nie wszystkie wyrazy, które pojawiły się w poradniku, będą zrozumiałe zarówno dla dziecka, jak i rodzica, ale będzie to dobra okazja do poszerzenia słownika czynnego oraz biernego. Najważniejsze jednak jest to, aby dziecko potrafiło prawidłowo powtórzyć ćwiczoną głoskę w danym wyrazie. Oczywiście będą wyrazy łatwiejsze i trudniejsze, które wedle uznania można pominąć lub z nich skorzystać w przypadku wyczerpania listy wyrazów łatwiejszych do wymówienia. Wiele czasu i uwagi Autorki skupiło się na wyborze materiału wyrazowego, który został dobrany bardzo dokładnie. Został on w większości przypadków uporządkowany według powtarzającego się schematu: głoska, sylaby, wyrazy z uwzględnieniem podziału na fazy artykulacyjne – występowanie głoski w nagłosie, śródgłosie, wygłosie. Następnie miejscami występują wyrazy, w których dana głoska pojawia się kilkakrotnie, dalej można natrafić na wyrażenia dwuwyrazowe, a na końcu podane zostały krótsze i dłuższe zdania do ćwiczeń utrwalających. Najbardziej zależało Autorce na tym, aby w wyrazach znajdowała się ćwiczona głoska w otoczeniu tylko samogłosek albo spółgłosek łatwych do wymówienia dla dziecka.

Praktyczny poradnik terapii wad wymowy. U dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym szkolnym
Numer ISBN

978-83-8095-855-5

Wymiary

235x160

Oprawa

miękka

Liczba stron

120

Język

polski

Fragment

O czym zawsze należy pamiętać

1. Badanie mowy wykonujemy przy użyciu standaryzowanych narzędzi diagnostycznych. Nie zapominamy o sprawdzeniu sprawności narządów artykulacji, zwracamy uwagę na wędzidełko podjęzykowe, sposób połykania, oddychania. Warto wykonać także badanie ostrości słuchu w podejrzeniu np. niedosłuchu.

2. Na podstawie wyników badania mowy ustalamy indywidualną terapię logopedyczną, którą omawiamy z rodzicem/opiekunem i ewentualnie zalecamy wizytę dziecka u laryngologa, audiologa, foniatry, ortodonty itd.

3. Po wywołaniu danej głoski przechodzimy do jej utrwalania, zaczynając od prostych połączeń z samogłoskami (lub spółgłoskami w przypadku samogłosek), dalej powtarzamy tę głoskę w logotomach, następnie w nagłosie, śródgłosie i wygłosie wyrazu, a na końcu w prostych zdaniach.

4. Bardzo ważne jest, aby terapia logopedyczna była systematyczna. Na przykład co tygodniowe spotkania po 30 minut potrafią dać ogromne rezultaty pod warunkiem stałej obecności i współpracy rodzica, który utrwala postępy z dzieckiem w domu poprzez zalecone ćwiczenia.

5. Na początku terapii logopedycznej wykonujemy przed lustrem wspólnie z dzieckiem ćwiczenia przygotowujące aparat artykulacyjny do zajęć (tzw. rozgrzewka buzi). Ćwiczenia należy dobierać pod kątem ćwiczonej głoski.

6. Zawsze indywidualnie podchodzimy do każdego dziecka i traktujemy jako wyjątkowy przypadek, poświęcając maksimum naszej uwagi i zaangażowania.

7. Zwracamy uwagę rodzicom, że domowe otoczenie i środowisko, w którym dorasta dziecko, stanowi jego wzorzec wymowy, więc ważne, aby starannie posługiwali się językiem polskim, wplatali nowe słowa do swoich wypowiedzi, unikali spieszczeń i mowy dziecinnej oraz rozmawiali ze swoim dzieckiem, zachęcając je do jak najczęstszych wypowiedzi słownych (a nie wypowiadali się za dziecko).

8. Współpraca z rodzicem jest kluczem do szybkich efektów. Należy informować o przebiegu terapii logopedycznej, jej postępach, udzielać rad, wskazówek, porad i zachęcać do wykonywania ćwiczeń w domu.

9. Dziecko nie może się nudzić w trakcie zajęć, dlatego ćwiczenia należy zmieniać, urozmaicać, prowadzić je tak, aby były zabawą. Ważna jest różnorodność i pomysłowość.

10. Trzeba wierzyć we własne siły i nie poddawać się przy braku efektów. Każde dziecko jest bowiem inne i czasami może potrzebować więcej czasu do opanowania nowej głoski. Nie zapominamy także o cierpliwości jako nieodzownej cnocie każdego terapeuty mowy.

11. Trudne przypadki traktujemy jako wyzwania oraz sposób na zdobycie doświadczenia i nowych umiejętności.

12. Pamiętamy o higienie pracy: używamy rękawiczek, szpatułek logopedycznych czy innych wysterylizowanych narzędzi logopedycznych.

13. Nie boimy się pytać i prosić o pomoc innych logopedów, specjalistów, nauczycieli, lekarzy w przypadku trudności.

14. Każdy logopeda zobowiązany jest do zachowywania tajemnicy zawodowej. Nie udzielamy informacji dotyczących dziecka, terapii logopedycznej, rodziców osobom trzecim.

15. W praktyce logopedycznej należy poszerzać swoją wiedzę, horyzonty, ciągłe podnosić kwalifikacje, brać udział w szkoleniach i doskonalić się zawodowo tak, aby udzielać pomoc logopedyczną na najwyższym poziomie i w jak najbardziej profesjonalny oraz kompetentny sposób [...]

Podziel się opinią

Share
d3wubvl
d3wubvl
d3wubvl
d3wubvl
d3wubvl