Początki literackie
Pierwsze próby pisarskie Marka Hłaski datuje się na rok 1951, kiedy rozpoczął pracę nad opowiadaniem "Baza Sokołowska", które ukończył trzy lata później. Tekst został opublikowany w 1954 roku i wzbudził wiele kontrowersji. Hłasko nie stronił w utworze od dosadnego języka, przez co niektórzy krytycy zarzucali mu nieuzasadnioną wulgarność. Opowiadanie trafiło jednak na łamy "Sztandaru Młodych", gdzie ukazywało się w odcinkach, a następnie pojawiło się w zbiorczym tomie "Pierwszy krok w chmurach" .
Hłasko poświęcił się literaturze w 1953 roku z pomocą Stefana Łosia - pisarza i prezesa wrocławskiego Oddziału Związku Literatów Polskich, który zapewnił mu trzymiesięczne stypendium. Zafascynowany twórczością Fiodora Dostojewskiego młody pisarz kończył szlifować debiutanckie opowiadanie, jednocześnie pracując nad "Sonatą marymoncką" (wydana pośmiertnie w 1982 roku). W 1954 roku, po sukcesie "Bazy Sokołowskiej", opublikował kolejne trzy opowiadania, zyskując uznanie takich autorów jak Jerzy Andrzejewski i Stanisław Dygat. Dwudziestoletni Marek Hłasko mógł się przekwalifikować z kierowcy ciężarówki na felietonistę.