ycipk-9v2fsh
ycipk-9v2fsh

Janusz Kurtyka

Janusz Kurtyka, prezes IPN, zginął tragicznie 10 kwietnia 2010 r. w Smoleńsku facebook.com
Podziel się

Janusz Kurtyka był historykiem z tytułem doktora habilitowanego oraz prezesem Instytutu Pamięci Narodowej w latach 2005-2010. Zginął tragicznie w katastrofie samolotu prezydenckiego w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 r.

Janusz Kurtyka - życiorys, rodzina, działalność naukowa i polityczna

ycipk-9v2fsh

Janusz Kurtyka urodził się 13 sierpnia 1960 r. w Krakowie w rodzinie inżyniera Elektroprojektu Stanisława i pracowniczki administracyjnej Transbudu, Stanisławy z domu Jasek. Janusz miał brata Andrzeja, wykładowcę w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Chłopcy dorastali w Nowej Hucie.

Po ukończeniu liceum rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tam też stworzył i stanął na czele "Studenckich Zeszytów Historycznych", a także działał w studenckich wydawnictwach. W 1980 r. stał się jednym z założycieli Niezależnego Zrzeszenia Studentów, które organizowały protesty.

W 1995 r. uzyskał tytuł doktora w Polskiej Akademii Nauk. W tym samym roku rozpoczął pracę jako adiunkt. Doktorem habilitowanym został w 2000 r. Jego specjalnościami były: genealogia oraz historia okresu nowożytności i średniowiecza. Zajmował się również naukami pomocniczymi dla historii. Brał udział w wielu międzynarodowych konferencjach. Współpracował z Departamentem Studiów Średniowiecznych Środkowej Europy na uniwersytecie w Budapeszcie. Zasiadał w Radzie Naukowej Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk. W 2003 r. został wybrany na prezesa stowarzyszenia kombatanckiego "Wolność i Niezawisłość".

Janusz Kurtyka prowadził działalność dydaktyczną w liceach i uczelniach wyższych w Krakowie i Przemyślu. Był dyrektorem Instytutu Historii i Archiwistyki PWSZ oraz członkiem Senatu tej instytucji.
Po 1989 r. przez 11 lat stał na czele koła NSZZ "Solidarność" przy krakowskim Instytucie Historii.
Od 1990 r. należał do Partii Republikańskiej, a od 1992 r. Partii Chrześcijańskich Demokratów. Rok później startował w wyborach do Sejmu. Później związał się ze Stronnictwem Konserwatywno-Ludowym.

W 2005 r. został dyrektorem krakowskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej. W tym samym roku otrzymał funkcję prezesa tej instytucji. Nie doczekał końca kadencji, gdyż zginął tragicznie 10 kwietnia 2010 r. w wyniku katastrofy samolotu prezydenckiego w Smoleńsku, którym leciał, by uczcić 70. rocznicę sowieckiej zbrodni w Katyniu. Pogrzeb odbył się 23 kwietnia w Krakowie. Grób Janusza Kurtyki znajduje się w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Rakowickim. Dwa lata po katastrofie miała miejsce ekshumacja ciała prezesa IPN, co miało posłużyć śledztwu prokuratury wojskowej. Drugi pogrzeb odbył się 23 marca 2012 r.

ycipk-9v2fsh

Odznaczenia Janusza Kurtyki:

  • ukraiński Order „Za Zasługi” trzeciego stopnia (2007)
  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2009)
  • Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (2010, pośmiertnie)
  • Krzyż Wolności i Solidarności (2015, pośmiertnie)

Żoną Janusza Kurtyki była Zuzanna Kurtyka z domu Wypasek. Para doczekała się dwóch synów: Pawła i Krzysztofa.
Zmarł w katastrofie samolotu prezydenckiego w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 r.

Janusz Kurtyka - książki

Janusz Kurtyka napisał ponad 140 publikacji naukowych. Był współautorem "Słownika historyczno-geograficznego województwa krakowskiego w średniowieczu", a także autorem haseł do "Polskiego Słownika Biograficznego". Znajdował się również w redakcji, zajmującej się historią dla Wielkiej Encyklopedii PWN.
W 1989 r. Janusz Kurtyka wydał biografię Leopolda Okulickiego, generała brygady Wojska Polskiego, współtwórcy SZP-ZWZ-AK oraz ostatniego komendanta głównego Armii Krajowej - "Generał Leopold Okulicki „Niedźwiadek” (1898–1946)".
Janusz Kurtyka napisał również książki takie jak:

  • "Konspiracja i opór społeczny na Podkarpaciu w okresie PRL"
  • "Janusz Kurtyka w mediach, Rzeczpospolita wolnych ludzi"
  • "Podole w czasach Jagiellońskich. Studia i materiały"
  • "Latyfundium Tęczyńskie. Dobra i właściciele (XIV–XVII wiek)" (temat habilitacji)
  • "Z dziejów agonii i podboju. Prace zebrane z zakresu najnowszej historii Polski"
  • "Odrodzone królestwo. Monarchia Władysława Łokietka i Kazimierza Wielkiego w świetle nowszych badań"
  • "Tęczyńscy. Studium z dziejów polskiej elity możnowładczej w średniowieczu" (rozprawa doktorska) - praca została doceniona przez Polskie Towarzystwo Heraldyczne i Towarzystwo Popierania i Krzewienia Nauk

W 2000 r. Janusz Kurtyka został laureatem Nagrody im. Joachima Lelewela, a w 2011 także Nagrody im. Jerzego Łojka. W 2007 r. Pośmiertnie, w 2010 r. otrzymał nagrodę Kustosza Pamięci Narodowej. Cztery lata później Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich stworzyło specjalną nagrodę dla wybitnych publikacji historycznych i nadało jej imię Janusza Kurtyki.

ycipk-9v2fsh
Janusz Kurtyka - Szczegóły autora
Data urodzenia

12.08.1960

Miejsce urodzenia

Kraków

Data śmierci

09.04.2010

Miejsce śmierci

Smoleńsk

Bibliografia
0
komentarze
Głosuj
Głosuj
0
Wow!
0
Ważne
0
Słabe
0
Straszne
ycipk-9v2fsh
ycipk-9v2fsh