|
 |
|
|
 |
autor: Milan Kundera
tytuł: Życie jest gdzie indziej
język oryginału: czeski
liczba stron: 255
miejsce wydania: Warszawa
rok wydania: 2002
oprawa: miękka
wymiary: 145 x 205 mm
wydawca:
PIW, Państwowy Instytut Wydawniczy
ISBN: 83-06-02892-9
|
|
Kolejna książka jednego z najwybitniejszych twórców europejskich XX wieku powstała jeszcze w Czechach (1969-1970), zanim jako emigrant polityczny Kundera osiadł we Francji. W tym kraju za Życie jest gdzie indziej pisarz otrzymał w 1973 roku prestiżową Prix Medicis Etranger.
Powieść jest swoistym "portretem artysty w czasach młodości", na co wskazuje także pierwotny tytuł książki - Wiek liryczny - w języku Kundery oznaczający "młodość". Autor opowiada przypadki poety Jaromila, którego życiowe wybory naznaczone są dominującą osobliwością matki. Kundera zdaje się mówić, że poeci liryczni pochodzą z domów, w których rządzą kobiety.
Kreśląc sylwetkę Jaromila, momentami wzruszająco śmiesznego, a przy tym niesłychanie naiwnego, pisarz z ironią i delikatnością dotyka tak kluczowych dla całej swojej twórczości pojęć, jak dzieciństwo, macierzyństwo, rewolucja czy poezja. dodaj komentarz
|
| Kunderowska ironia |
| autor: Emilia Szydłowska, 2002-09-16 |
Istnieje kilku pisarzy, co do których zarzekam się, że nie sięgnę po nich już więcej, bo zbyt łatwy do rozszyfrowania jest ich kod, a ja szukam w książkach elementu zaskoczenia. W pewnym sensie Milan Kundera jest taki właśnie... czytaj dalej »
|
liczba recenzji: 1
|
zobacz wszystkie »
|
|
| Carole | 2002-12-06 |
Doczytalam...
Coz...Zycie jest gdzie indziej..tytul tak bardzo chwytliwy,atrakcyjny,przykuwajacy uwage..Siegamy po ksiazke,ktora oslawiona jest takze glosnym nazwiskiem,i okazuje sie ze oto niewiele w niej nowego.Poetycka sluzba rezimowi politycznemu,ktoremu sluzyc zaczyna nieuksztaltowany mlody osobnik,niezdolny takze do wylamania sie ze skorupy matczynej chorobliwej milosci,pierwsze konfrontacje emocjonalne mlodzika wychowywanego nie do milosci a do zycia w podziwie,poczuciu przyrodzonej wyjatkowosci.To ma poruszyc?Mnie nie poruszylo.Ciezki sposob prowadzenia narracji(gdzie sie podziala oslawiona nieznosna lekkosc piora?) glowny bohater,ktory az do samego konca drazni,przeszkadza,psychicznie uwiera czytelnika,i ta, wspomniana przez Kundere,jedna wieza obserwacyjna z ktorej poznajemy tylko jakze smutny obraz upadku czegos co bardzo chcialo byc wielkie,a nigdy takim nie bylo.Ale udalo mi sie dotrwac do konca.W poczuciu spelnionego obowiazku.Tylko kto panstwu kaze przeczytac ta ksiazke?Nie ja.:) |
|
| | dodaj komentarz » |
|
zobacz książki w tych samych kategoriach
»
Książki/
Beletrystyka/
Powieści, opowiadania/
|
|
