Dla wszystkich, którzy zbliżają się do wieku średniego, którzy stanęli w obliczu przygnębiającego i bezpowrotnego spadku formy fizycznej, których nęka dojmujące poczucie śmiertelności i którzy trwonią czas na rozrywki, wyrzuty sumienia i rozmyślanie o udaremnionych ambicjach...
Śmiertelnie rozczarowany, niezdolny do skupienia się i najczęściej wstawiony winem Michael Booth naprawdę potrzebował znacznych zmian w swoim życiu. Zamiast tego podjął nazbyt ambitną próbę napisania wyczerpującej książki o kuchni indyjskiej, podróżując po tym subkontynencie z żoną i dwójką małych dzieci. Rodzina pokonuje północne Indie, od spowitego mgłą Delhi po popadający w ruinę Amritsar i Tadż Mahal, w drodze poznając miejscowych i kosztując lokalnych potraw. W Radżastanie ucztują niczym maharadżowie i cieszą się najwspanialszym lassi, jakie kiedykolwiek przyrządzono, nim pojadą do Bombaju i znikną w slumsach Dharavi.
Z zamierzeń Bootha nic jednak nie wychodzi, ponieważ autor w szybkim tempie pogrąża się w metafizycznej niemocy wieku średniego, która w końcu rozkwita w parnym klimacie prowincjonalnych zakątków Kerali. Na szczęście w tym momencie kontrolę przejmuje jego żona. Zapisuje swego coraz bardziej cierpiącego męża na obóz szkoleniowy intensywnej jogi oraz prosi mądrego, wiekowego guru medytacji, żeby pomógł mu wytyczyć świecką ścieżkę do spokoju i równowagi. Czy jednak cynizm, neurozy i niepohamowany apetyt Bootha nie doprowadzą go do zguby? Czy odzyska równowagę, pokona lęki, przezwycięży nałogi i stawi czoła życiu jako mąż i ojciec?
19-06-2012
Nie ma to jak być, współcześnie żyjącym, angielskim ateistą. Mieszkać na prowincji: nie śpieszyć się, interesować się postępami nauk przyrodniczych i lżyć na fanatyzm religijny. Jednak życie Michaela Bootha nie jest, usłaną ateńskimi wieczorami, idyllą. Ów mężczyzna, pomimo tego, że jest niewątpliwie bezwyznaniowym obywatelem Wielkiej Brytanii, nie prowadzi sielankowej egzystencji zrównoważonego psychicznie racjonalisty. Dopada go wiele arcyludzkich problemów, które wielu określa mianem kryzysu wieku średniego. Niezbyt udany bilans połowy życia. Spadek wydolności. Zalążki chorób. Niemrawy alkoholizm. Coś należało z tym fantem zrobić.
Zwykly opis podrozy z dziecmi nic duchowego!!!! Kazdy moglby tomsamo opisac o swoich wakacjach.
Bardzo polecam. Mam nadzieje, że uda mi sie w końcu pojechać do Indii
Bardzo dobra książka dla osób zainteresowanych: Indiami, kuchnią, psychologią. Czyta sie lekko, opisy zachęcają do samodzielnej wyprawy
Przeczytałam. Mądra książka. Niezwykle sugestywne opisy Indii. I tych ślicznych z pocztówek, i tych skrywanych przed ludzkim okiem, a nieco poznanych ze Slumdoga.
Ja czytałam. Właśnie skończyłam :). Jestem od dużym wrażeniem. Z czystym sercem polecam.
Wiek średni - myślę, że to dobry czas. Znów można z partnerem wyjść sam na sam na kawusię a dzieci w domu jeszcze kolacyjkę przyszykują. Fajna sprawa:))
Dragi są dobre dla ,,Frajerów" odpowiedzialny mąż i ojciec, prawdziwa Głowa rodziny, wyjdzie z ,,Kryzysu "wieku średniego bez szwanku, ku zadowoleniu rodziny i własnym.
Wiek średni troszeczkę przytłacza człowieka , ale spokojnie ,,Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło " - młodzi też mają problemy, zawsze potrzebna jest ta druga osoba by podnieść na duchu.
Ktos napisal sam o sobie,zacznij cpac jak to robia wszyscy z televizji i bedziesz bardziej pozytywny(a):)
Wiek średni panowie jest piękny , pozostaje przecież szacunek do tej wybranej Osoby i nie ma co zmyślać i szukać Młodej d..y , bo Was wyśmieją ,porzucą i pozostanie nie smak , a tego z pewnością nie chcecie .
Ja mam prawie 50 lat, wyglądam na 10 lat mniej. jestem malutkim słodkim kobieciątkiem, inteligientną i kreatywną istotką. Mój sposób na kryzys wieku średniego???? Młodzy o 10 lat sprawny i zawsze chętny wysportowany kochanek. Polecam Wam, kobitki :) Naprawdę działa!!!
Witajcie Panie Trochę z tym kochankiem to macie rację ale to wszystko jak zawsze jest do czasu. Bo później znów będziecie same! A sex jest oczywiście ważny ale czy macie z NIM wspólny temat? A jest takie słowo jak przyjaźń, partnerski związek a to jest w/g mnie bardzo ważne! Przemyślcie to sobie Panie!!!
Nie martwcie się na zapas. Różne ubytki na zdrowiu też czasem przynoszą pożytek samym poszkodowanym. Nosisz laskę, podpierasz się kulą, to w tramwaju, autobusie szybko robią ci miejsce. Przechodzisz przez jezdnię, prawie każdy:-)) kierowca poczeka, ale jak niedosłyszysz i powiesz coś nie na temat, wychodzą śmieszne gagi i bractwo ryczy ze śmiechu. A przecież w dzisiejszej parchatej i POdłej polskiej rzeczywistości POzostaje tylko śmiech. I będziemy się jeszcze śmiać, kiedy następcy POrządu wymiotą sPOd dywanika ich niecne sprawki i razem z nimi wyrzucą ... nie powiem, gdzie, bo mam w tym względzie, bardzo PObożne:-)) życzenie. Pozdrawiam Polaków, moich Rodaków!
kryzys wieku sredniego mojego faceta, zniszczyl caly nasz zwiazek! do dzis tego nie rozumie, przeciez starszy byl o 20 lat!!
Mam skończoną kilka lat temu 50-kę a jestem sprawny jak facet 30-letni. Na ławeczce biorę po 130 kg kilka razy, nogami wyciskam 300 kg kilka razy, na drążku podciągnę się 10 razy bez jakiegokolwiek zmęczenia, a w biegach mogę biec i biec. Śmieszą mnie te wszysktie patałachy w wieku 20- kilu lat , którzy nawet kilka razy nie są w stanie podciągnąć się na drążku. O zgrozo pełno ich w służbach mundurowych czego miałem nieprzyjemność stwierdzać kiedyś podczas ich testów w straży pożarnej woj. pom.
Kryzys wieku średniego to pretekst facetów by wymienić starą żonę na młodą kochankę!!!!!!!!!!!!!!
Kryzys wieku średniego jest potrzebny by wspiąć się wyżej. Jest szczególnym problemem dla osób niedookreślonych. Nie ma złotych recept!!! Ważne by żyć z godnością.
Nawet nie zła Laska jest czasem kulą u nogi - wybieram niedosłuch i niech się śmieją ,, ale ten się śmieje kto się śmieje ostatni " PObożnisiu !!!
