Bohaterowie opowiadań Schulzego – jednego z najważniejszych pisarzy niemieckich, którzy debiutowali po zburzeniu muru berlińskiego – wiodą ustabilizowane życie. Spędzają wolny czas na działce lub na wschodnioniemieckiej prowincji, wyjeżdżają na stypendia do Nowego Jorku albo na serię odczytów do Egiptu. Intelektualiści, kosmopolici, których wygodna egzystencja pozbawiona jest gwałtownych burz czy dramatycznych rozterek. A jednak wszyscy oni mają nieokreślone poczucie zagrożenia, przed którym szukają ucieczki. Bywa nią miłość. I nie ma znaczenia, czy jest to uczucie dopiero co napotkane, odnalezione po latach, czy takie, które najchętniej wymazaliby z pamięci. Ingo Schulze, nazywany kronikarzem niemieckiego zjednoczenia, opisuje prozę dnia codziennego i z pozoru banalnych ludzi. A robi to w taki sposób, że zwyczajność staje się fascynująca.