szkoda, że dzisiaj nie obowiązują takie zasady honorowych rozwiązań, zwłaszcza u nas i zwłaszcza w polityce, mielibyśmy co jakiś czas kilkanaście (rząd), albo kilkaset (parlament) rytualnych samobójstw, może wtedy ci ludzie traktowali by swoją pracę w służbie ogółu jako poważne zajęcie, a nie przednią zabawę kosztem innych i na ich koszt:(.

odpowiedz

O samurajach i roninach w skrócie.
Książka dla miłośników kultur wschodu. Rzecz bowiem cała dzieje się w osiemnastowiecznej Japonii. To kwintesencja czasów samurajów. Składali oni przysięgę na wierność swojemu lennemu panu, a nie cesarzowi czy szogunowi. Pan, na którego zamku żył samuraj i jego rodzina, mógł zrobić z nim dosłownie wszystko. Samuraj wskoczyłby w ogień za swoim panem bez zbędnych pytań, a śmierć z imieniem pana na ustach była śmiercią honorową i tylko o takiej marzyli samuraje. W tych to właśnie czasach pan Asano został sprowokowany przez chciwego dworaka i zranił go. Shogun rozkazał panu Asano popełnić seppuku. Po śmierci Asano okazało się, że dworakowi tak naprawdę nic nie jest, ale shogun swojego rozkazu nie cofnął. Samuraj, który nie ma swojego pana, to ronin. No więc wszyscy samuraje Asano stali się roninami. Nie będę dalej opowiadać, ponieważ dochodzimy do kwintesencji powieści. Zemsta. Wierność panu. Lojalność. Wybór między powinnością a honorem. Nie wszystko było dla mnie zrozumiałe, niektórym rzeczom się dziwiłam, bo jednak, co by tam nie mówić, osiemnastowieczna Japonia kulturowo jest mi bardzo odległa. Ale myślę, że miłośnicy tamtej kultury będą zadowoleni, biorąc tę książkę do ręki.

odpowiedz

Nic dodać, nic ująć!
Historia znana każdemu wielbicielowi feudalnej Japonii, ale za to jak podana! Niebanalna, wciągająca, ambitna i poruszająca! Na dodatek w pięknej oprawie graficznej (cena też ok). Polecam każdemu - kobietom i facetom!

odpowiedz